Verlicht worden en Verlicht zijn = Bewust worden, bewust zijn en bewust doen

1 05 2010

Op Twitter is een discussie ontstaan over Verlicht zijn. Mensen die over Verlicht zijn spreken of schrijven kunnen daarover nogal eens vaag overkomen of zich in vaagheid hullen. De verwarring die daardoor ontstaat leidt tot weerstand, communicatiestoornissen en is niet ongevaarlijk. In mijn artikel “De “verlichte mens” bestaat niet. Wel de mens die door vertrouwen de wereld lichter maakt” waarschuwde ik al voor de consequenties. Er kunnen en zijn sektes ontstaan met zogenaamde zichzelf Verlicht of Bevrijd noemende leiders/leidsters, die de afhankelijke en zoekende mens in hun netten weten te verstrikken. Wie zichzelf Verlicht noemt heeft daarom wat uit te leggen als medeschepsel in deze wereld. En zeker als er nog steeds, en al eeuwenlang, medemensen zijn die vanuit die overtuiging anderen meeslepen in mensonwaardige situaties. Ik heb er teveel ervaring mee om er niet tegen te waarschuwen. Maar er is heel concreet wel wat over Verlicht zijn en worden te vertellen, waar men in leef-, woon-, en werksituaties veel aan kan hebben.

De begoocheling als oorzaak

In mijn eerste artikel gaf ik aan dat mijns inziens de volledig verlichte mens nog niet bestaat, doordat ieder mens onderhevig is aan de begoocheling. De begoocheling houdt in dat we deze driedimensionale wereld met haar beperking in tijd en ruimte voor de enig bestaande werkelijkheid houden. We krijgen hier een eigen schijnpersoonlijkheid, bestaande uit ons lichaam, ons schijn-ik en ons lijdens-ik, waarmee wij ons identificeren. Ik beschrijf dit nieuwe mensmodel in mijn boek “De mens in de 21e eeuw”. Ieder van ons kent in meer of mindere mate minderwaardigheidsgedachten en -gevoelens, onzekerheid, spanning, angst en afhankelijkheid. Dat is onze schijn. De identificatie met onze schijnpersoonlijkheid is de bedoeling, daar we daardoor ons bewust worden van wie we in wezen Zijn. En we leren daardoor schijn en Zijn en ons schijn-ik en ons wezenlijke te onderscheiden. Door de begoocheling worden we geconfronteerd met persoonlijk en collectief lijden en leren wij allemaal onze levenslessen op onze levenswegen. We kunnen ons, levend in de wereld van tegenstellingen(these en antithese), de wereld van de Synthese weer herinneren en die zo goed mogelijk in ons bestaan hier integreren.

Bescheidenheid en respect

In mijn levensbeschouwing heeft ieder mens een ware persoonlijkheid en een schijnpersoonlijkheid en ik denk dat er geen mens op aarde bestaat die geheel schijnvrij is. Niemand is mijns inziens verheven boven goed en kwaad en geheel vrij van oordeelsvorming. We kunnen wel tot ons uiterst kunnen gaan in het niet oordelen over anderen en openstaan voor de nuancering. We oordelen veelal veel te snel. Maar we kunnen een levenshouding hebben waarbij we ons bewust zijn van de begoocheling, van onze schijn en de beperktheid van onze kennis, zodat we zeer terughoudend, zorgvuldig en respectvol naar de ander toe zijn in onze mening over iets of iemand anders.

Enkele bespiegelingen rond Verlicht zijn

Er is heel veel over geschreven en ook over hoe je het kunt bereiken. Van belang is om te bepalen wat je onder Verlicht zijn verstaat. Bodhi is een begrip uit het Boeddhisme hetgeen begrijpen, ontwaken betekent en wel als “Verlichting” vertaald wordt. Het Boeddhisme kent diverse soorten en stadia van Verlicht zijn. Ik verwijs hiervoor graag naar Wikipedia en andere informatie die hierover op internet en in de literatuur te vinden is. Verlicht-Zijn wordt omschreven als de situatie waarin iemand verkeert die spiritueel ontwaakt is. Daarbij wordt uitgegaan van een levensbeschouwing waarin men gelooft dat niet alleen deze stoffelijke wereld bestaat, maar dat er ook een andere Zijnstoestand is: De eeuwigheid.

Uitgaande van het feit dat wij een Wezen hebben – onze eeuwige Persoonlijkheid – zijn we Verlicht als we geheel ons Zelf, de afspiegeling van ons Wezen, zijn. Verlicht zijn betekent dat je innerlijk vrij bent. Dat je je identiteit verplaatst naar je Zelf, je Zijn. Verlicht zijn wijst op en herinnert je aan het Licht van het Zijnde en je eigen innerlijke Licht. Mensen die een verlichte toestand ervaren hebben omschrijven die als volgt. Wellicht heb je iets aan de volgende voorbeelden: Ze accepteren de situatie waarin zij zich bevinden en elke zijnstoestand mag en kan er zijn. Ze beschrijven een toestand van Stilte, er Zijn, innerlijke rust, ontspanning, vreugde, mededogen, helderheid, duidelijkheid, zuiverheid, liefde, kracht, schoonheid, wijsheid, vertrouwen en gerichtheid op het willen dienen van het Geheel.

Het komt ook voor dat men Verlichting ervaart bij een bijna-dood-ervaring. Maar het kan je ook overkomen terwijl je in de file staat, aan het werk bent, strijkt, wast of bij je tent of caravan staat, een bos- of strandwandeling maakt, of in een kerk tijdens een saaie preek, enz. Het Zijnde kan zich altijd en op elke plek openbaren, door het contact dat jij er van binnen mee maakt vanuit je denken, voelen en/of ervaren. Je kunt in elk hier-en-nu Verlichting ervaren. Je hoeft er dus niet voor te mediteren of te bidden en je je Zelf voelen kan dus elk moment en overal. Er zijn verhalen bekend van mensen die deze ervaringen kennen tijdens gevangenschap, in concentratiekampen, enz. Een boek, een ontmoeting met een bewuster iemand die ervaring heeft van Verlichting kan je helpen om je naar binnen te voeren naar je eigen Zelf, je Ik Ben en naar de verbinding met het Eeuwig Zijnde. Maar ook zonder boek of leraar kun je je Zelf zijn en hervinden, her-inneren.

We hebben gedachten en gevoelens, maar we zijn ze niet. We zijn wel ons Zelf, Door ons zielsverlangen kunnen we ons Zelf her-inneren, realiseren, opnieuw bewust worden. Doordat we ons identificeren met ons lichaam en onze schijnpersoonlijkheid, hetgeen ook de bedoeling was van onze indaling vanuit de Geest op deze aarde, zijn we niet voortdurend ons Zelf en zijn we niet in een continue staat van “Verlicht zijn”. Daarom is Verlicht Zijn mijns inziens gedurende ons verblijf hier op aarde een werkzame bezigheid, een continue levensoefening.

Hoe kunnen we Verlicht worden?

Men gebruikt diverse vormen van meditatie om zich te kunnen afscheiden van de directe omgeving en de wereld, die afleidend werken om je te kunnen concentreren op je Zelf en het Zijnde. Ze kunnen een goed hulpmiddel zijn, maar ook een vlucht uit deze realiteit. Dat leidt niet tot Verlichting. Er zijn mensen die menen dat je verlichting bereikt door je gedachten en gevoelens te accepteren en dat je met je gedachten en gevoelens vervolgens niets hoeft te doen. Ze zijn er gewoon. Bewezen is dat we er daarmee niet zijn. Als dat zo was zag de wereld er immers wel beter uit. In het Boeddhisme wordt de weg naar Verlichting o.a. beschreven als het Achtvoudige Pad. In mijn eigen woorden weergegeven gaat het bij individuele en collectieve Verlichting om:

1. Het juiste inzicht omtrent schijn en lijden en het opheffen daarvan
2. Zuivere, liefdevolle, waarachtige gedachten en intenties, gericht op harmonie, verbinding, vrede en mededogen
3. Waarachtig, wijs, respectvol en bewust communiceren
4. Integer, liefdevol, respectvol, juist en bewust handelen
5. Op integere en zuivere wijze in je levensonderhoud voorzien, niet ten koste gaande van anderen en met respect voor al het geschapene
6. Je naar uiterst kunnen inzetten, gericht op het opheffen van schijn en lijden en het kwade. Alsmede op het ontwikkelen en ontplooien van het goede, het wezenlijke en wat goed en helend is voor het geschapene
7. Je bewust zijn van de fysieke, mentale, emotionele sociale, relationele en spirituele aspecten van ons bestaan, van schijn en Zijn en van de zeven aspecten van onze persoonlijkheid en universele waarden: Kracht, Liefde, Schoonheid, Vertrouwen, Waarheid, Wijsheid en Zuiverheid. Bewust worden, bewust zijn en bewust doen
8. De juiste concentratie: Gerichtheid op verdieping en op begrip van het Mysterie, het Zijnde en het Absolute en vereniging van stof en geest

Wie dit alles doet is degene die begrijpt en die ontwaakt is. En die door anderen, vanuit de boeddhistische terminologie, als Verlicht beschouwd kan worden. Gezien de individuele en collectieve begoocheling en het feit dat ieder mens een schijn-ik heeft, waarschuw ik voor degenen die zichzelf Verlicht noemen. De Verlichte is het en handelt ernaar en heeft er geen behoefte aan om zich als zodanig te profileren. De Verlichte zal degene die hem/haar als zodanig beschouwt erop wijzen dat ieder mens in wezen Verlicht is, zal de ander niet afhankelijk willen maken en niet ontvankelijk zijn voor de afhankelijkheidsneiging van de ander.

Bewust worden en bewust zijn

Ieder mens maakt een eigen persoonlijk ontwikkelings- en ontplooiingsproces door. In dat proces kunnen wij, in elk hier-en-nu, ons Zelf ervaren en her-inneren en ons verbonden voelen en weten met het Zijnde. Het kan jaren duren voordat je je Zelf (deels) weer herinnert. Bij jonge kinderen zie je wel eens dat ze nog heel dicht bij zich Zelf zijn en iets van het Zijnde uitstralen.

Bewustwording houdt in dat we ons bewust worden van ons Zijn, maar ook van onze schijn. Hoe meer je je schijn realiseert en opheft, des te meer momenten van verlichting zul je ervaren. Dat lukt je niet continu zolang je nog schijn hebt. Dus met alleen je schijngedachten en -gevoelens te accepteren dat ze er zijn, hoe belangrijk die acceptatie ook is, ben je er mijns inziens niet. Die zitten duurzame verlichting in de weg. Als je je bewust bent van de identificatie met je schijnpersoonlijkheid dan kun je je er ook los van maken en je Zelf zijn. Het is als met ziek zijn. Je dient eerst je ziekte te accepteren, maar alleen met acceptatie ben je er niet. Vervolgens neem je maatregelen om weer gezond te worden. Zo geldt het ook voor onze psyché. De schijn verdwijnt net zo min als dat vele ziekten zomaar ophouden te bestaan. Als je alles accepteert als levensgegevens, accepteer dan ook je schijn en geef die de aandacht die het verdient: Los je schijn zoveel mogelijk op. Je angsten, onzekerheid, boosheid, verdriet, lijden, spanningen onder ogen zien en de oorzaak daarvan onderzoeken. Dan kun je – als je je zielsverlangen, je Zelfrealisatie daar tegenover en naast zet – ze opheffen. Van buiten kun je herinnerd worden aan het Zijnde, aan wie je in wezen bent, maar het weten daaromtrent ligt in jezelf. Wie zich afhankelijk stelt van een leraar zoekt het ook buiten zichzelf in plaats van in diens Zelf.

Samenvatting en handvatten

Verlichting omschrijf ik als herkennen en ervaren van het Zijnde en wie je in wezen Bent. Dat kan in elke omstandigheid. Mensen kunnen momenten van Verlicht zijn ervaren, maar ik geloof niet dat er al mensen zijn hier op aarde aanwezig zijn die op alle fronten en in elke situatie en gedurende hun gehele verdere leven in volmaakte staat van Verlicht zijn. Ik ben zo iemand nog niet tegen gekomen. Dat zegt niet veel natuurlijk, dus waarschuw me s.v.p. als je een schijnvrij iemand kent.

Door ons op het wezen, het Zelf van de ander te richten kunnen we elkaar helpen ons het Zijnde en ons Zelf te herinneren. Mensen zijn elkaars leraar en leerling. Daardoor en door ons ontwikkelings- en ontplooiingsproces met elkaar te delen kunnen we bijdragen aan een wereld met meer inzicht, begrip en met wakkere mensen. Door bewust te worden, te zijn en te doen komen we tot een bewustere en daardoor betere en gelukkiger wereld. Onthoud daarbij altijd: Het kleinste lichtje verdrijft de machtigste duisternis. Op naar een Verlichte wereld, maar dan wel duidelijk en concreet, met theorie die in de praktijk is getoetst, met de beide benen stevig op de grond, je “vuil gemaakte handen schoonmakend”, je schijn erkennend en je ware Gezicht tonend.

In mijn lees-, studie- en werkboek “De mens in de 21e eeuw” schets ik een nieuw mensmodel en verbind ik die aan de drie levensscenario’s, waaronder het eeuwigheidscenario. Door zeshonderd vragen, oefeningen en tips en honderd motto’s stimuleer ik de lezer om de dialoog aan te gaan met zichzelf. Door te luisteren naar ons Zelf, door stil te staan bij je schijn en je Zelf kun je je Zelf hervinden. Van daaruit kunnen we beter luisteren naar de ander. Daardoor ontstaat er herstel en vergroting van vertrouwen en verdieping en verbreding van verbinding. Door coaching en training is dat te leren, te borgen en te intensiveren.

Advertenties

Acties

Information

19 responses

1 05 2010
Martien van der Hoeven

Hallo Bert Jan,

Je schrijft o.a. het volgende:
“Verlichting omschrijf ik als herkennen en ervaren van het Zijnde en wie je in wezen Bent. Dat kan in elke omstandigheid. Mensen kunnen momenten van Verlicht zijn ervaren, maar ik geloof niet dat er al mensen zijn hier op aarde aanwezig zijn die op alle fronten en in elke situatie en gedurende hun gehele verdere leven in volmaakte staat van Verlicht zijn. Ik ben zo iemand nog niet tegen gekomen. Dat zegt niet veel natuurlijk, dus waarschuw me s.v.p. als je een schijnvrij iemand kent”.

Die Verlichte mensen zijn er naar mijn mening altijd geweest en zijn er ook in de tegenwoordige tijd. Je “weet” veel van Verlichting, maar je denkt ook blijkbaar over jezelf dat je niet Verlicht kunt worden of zijn. En daarin doe jezelf (en anderen) erg tekort. Wie ben jij om niet te stralen vanuit jouw goddelijke kern? (zie de inaugurele rede van Nelson Mandela).

Ik heb het proces naar Verlichting van mijn vrouw Wonieka A. Meuter van dichtbij mogen ervaren en ben er niet alleen als partner of vanuit mijn gevoel of met fysieke ogen kijkend van getuige geweest. Energielezend heb ik de onstoffelijke kant ervan van nabij ontmoet: heb de diepe innerlijke vrede en liefde ervaren en het ruime bewustzijn. Ik voel me een bijzonder rijk mens samen te leven met deze vrouw. Verlicht-zijn is iets waar je diep over na kunt denken maar is vooral iets wat je mag ervaren. En het is iets dat met veel mensen veel doet.

Ik mocht je waarschuwen dat ik een “schijnvrij” mens ken. Bij dezen dus.
Als je de moed hebt haar te ontmoeten, kan je leven daardoor veranderen.
Wat je (wilt) zien, wordt waar…:)

Hartegroet,
Martien van der Hoeven

1 05 2010
Bert-Jan van der Mieden

Ik heb niet aangegeven dat we niet ons Zelf kunnen zijn of worden. Daar spreek ik liever van dan “verlicht zijn”, vanwege de oneigenlijke wijze waarmee daar vaak is omgegaan en nog omgegaan wordt. Zelf geloof ik niet dat iemand al geheel schijnvrij kan zijn. Zie s.v.p. hetgeen ik daarover in beide artikelen aangaf. Altijd goed om te vernemen dat iemand gelukkig is met diens partner. Over “verlicht zijn” kunnen we van mening verschillen en wat mensen van zichzelf vinden laat ik bij hen. Waarom ik nu moed moet hebben om uw vrouw te ontmoeten ontgaat me. Spreekt me niet erg aan. Mijn beeld bij een verlichte persoonlijkheid is dat men daar geen moed voor hoeft te hebben om die te ontmoeten en dat die en diens omgeving dat ook niet zal willen. We kunnen elkaar vrij laten in wie we wel of niet willen ontmoeten en hoeven daar geen oordeel aan te verbinden. Ik stel voor dat we dat doen. Dank voor je reactie.

2 05 2010
Martien van der Hoeven

Dag Bert Jan,

Ik ervaar veel denken (overtuigingen en oordelen) in jouw verhaal en ook veel ego. Kun je dat alles loslaten en vanuit een open hart, vanuit liefde zonder oordeel interactie aangaan?
Het lijkt voor mij of jij je verschanst in overtuigingen en denkramen terwijl het licht van het ontwaakte hart zo dicht bij je is. Zoveel rijkdom dichtbij en je mist het allemaal omdat je het jezelf en de ander niet gunt. Jammer!
Jouw wereld is groter (grootser) dan je denkt dat hij is.

Hartegroet,
Martien

1 05 2010
Anneke Bakker

@ Martien van der Hoeven

Ik durf op twitter niet te reageren op jouw vrouw Wonieka, omdat ze genadeloos begint te slaan (zoals ik dat ervaar) als mensen haar ‘verlichting’ in twijfel durven te trekken of er een andere mening op nahouden of haar niet willen ontmoeten.

Ken je Deepak Chopra? Een fantastische man, heel misschien (soms) wel verlicht. Maar hij is óók (en vooral!) een leuk mens. Een man waar je om en mee kunt lachen. Hem heb ik trouwens wél ontmoet. Dat was omdat zijn boeken en dvd’s daar wél toe uitnodigden. En dat doen de stukjes van jouw vrouw absoluut niet.

1 05 2010
Bert-Jan van der Mieden

Beste Anneke, je reactie kan ik me wel kan voorstellen, gezien de reacties die ik zag op Twitter. Ik hoop echter dat jij en andere lezers er begrip voor hebben dat mijn weblog niet bedoeld is om een discussie te voeren over hetgeen zich tussen twee personen op Twitter afspeelt. Dat leent zich meer voor een persoonlijke mail of wellicht een direct message. Wat Deepak Chopra betreft, die vind ik ook een bijzonder mens. Dank voor je reactie.

Beste lezers: Een discussie over “verlichting” en “verlicht zijn” roept vaker, en nu dus ook op Twitter, allerlei gedachten en gevoelens op. We hoeven het over dit en andere onderwerpen niet met elkaar eens te zijn. Ik ben dit weblog, inmiddels ruim zevenhonderd dagen geleden, begonnen om zoveel mogelijk tot uitwisseling te komen. Wij hebben, ieder vanuit diens eigen ervaringen in leven, wonen en werken, vanuit onze eigen levensbeschouwing en op basis van ons inwikkelings-, ontwikkelings- en ontplooiingsproces veel aan elkaar te bieden. Mijn insteek is dat als we de dialoog met elkaar aangaan we veel van en aan elkaar kunnen leren en we zo tot een bewustere en daardoor betere en gelukkiger wereld kunnen komen. We zijn daarbij gelukkig vrij om zelf te bepalen met wie en waarover we wel of niet willen communiceren. Laten we die keuzevrijheid van elkaar respecteren. Ik zie de reacties op deze en andere artikelen graag tegemoet. Zie verder wat ik daarover aangeef bij “Dit weblog”.

2 05 2010
Martien van der Hoeven

Dag Anneke,

Jouw ervaring van “genadeloos slaan” lijkt vooral in jouw belevingswereld te zitten. Waar ben je bang voor? Is dat dan een reden om interactie uit de weg te gaan. Ik vind het jammer dat dat gebeurd. Ik ken Wonieka niet zoals je beschrijft.

Kun je je hart openen en in onschuld het contact met haar aan gaan? Ze zal de laatste zijn om je af te wijzen.

“Niet de duisternis, maar het licht in ons is wat we het meeste vrezen” uit de inaugurele rede van Nelson Mandela.

Hartegroet,
Martien

4 05 2010
Martijn Linssen

Bert-Jan,

dank voor deze “constellatie”
Het trekt aan, het stoot af, prachtig. Ik deel je graag mijn idee-en mede, en dat bedoel ik precies zoals ik het zeg: mijn idee-en, meedelen. Ieder mens heeft een ware persoonlijkheid, een schijnpersoonlijkheid EN zijn / haar eigen persoonlijkheid – en alleen die laatste telt. “Niemand is mijns inziens verheven boven goed en kwaad en geheel vrij van oordeelsvorming.” <– ik mis beargumentatie, zoals ik die overigens mis bij alles wat jezelf aangaat. Voor een buitenstaander maak je jezelf maar wat wijs. Het Boeddhisme is gelul: hoe reageer je op deze stelling? Ik houd het verder kort: je suggereert dat de verlichte mens niet bestaat, maar ondertussen geef je pagina's vol adviezen over wie, hoe, wanneer, precies verlicht mag en kan zijn. Mijn stukje tekst staat in geen verhouding tot jouw lap tekst, maar beiden zijn geisoleerde monologen: ik ben benieuwd naar de interactie, want dat schept altijd.

4 05 2010
Bert-Jan van der Mieden

Beste Martijn,

Bedankt voor je reactie. Je geeft aan dat naar jouw mening alleen de eigen persoonlijkheid telt. Daarin verschillen wij van mening. Freud, Adler en Jung en vele anderen hebben al geconstateerd dat de mens een complex schepsel is en dat het zinvol is om de diverse aspecten van ons mens-zijn te belichten. In mijn boek “de mens in de 21e eeuw” heb ik, op basis van verkregen kennis, inzicht en ervaring in leven, wonen en werken een nieuw mensmodel aangegeven en dat onderbouw ik ook. In mijn praktijk als therapeut, trainer en coach wordt het als een belangrijk hulpmiddel ervaren om beter te kunnen luisteren naar zichzelf en de ander. Daardoor is men in staat effectiever te communiceren en relaties te verstevigen en zo mogelijk te herstellen. Ik leg in mijn boek en artikelen ook uit wat ik onder goed en kwaad, schijn en Zijn versta, voorzover ik daar kennis en inzicht in heb. Op basis van axioma’s, ervaringen, belevenissen en (wetenschappelijk) onderzoek kun je tot een bepaalde visie komen. Maar laat helder zijn dat voor mij mijn mensmodel, kennis en inzichten ook “komma’s in de tijd” zijn en voor verbetering en verandering vatbaar. Ik plaats voor zover ik dat kan wel uitroeptekens, maar zit vol vragen en weet niet zoveel.

De titel van mijn boek had kunnen zijn:”Laat je niets wijs maken”. De verkoopcijfers waren wellicht beter geweest. Er zullen inderdaad buitenstaanders zijn die aangeven dat ik mezelf maar wat wijs maak als ik bijvoorbeeld aangeef in het bestaan van een Godsvrouwe te geloven. Ik kan het niet bewijzen, net zo min als het bestaan van een ziel, een Zelf, natuurgeesten, enz. Ik heb die behoefte ook niet. Mijn enige “bewijs” is mijn eigen zielsverlangen. Ik ben wijzer geworden door de inzichten, kennis en ervaringen van anderen en als anderen wijzer worden door die van mij dan is dat mooi en ben ik daar blij mee en dankbaar voor. Vanuit de mening dat we elkaars leraar en leerling zijn ben ik een groot voorstander van de dialoog, schreef ik mijn boek en begon ik dit weblog. Het leven biedt genoeg voor interactie.

Wat je stelling betreft: Die vind ik een respectloze en onzinnige benadering van het Boeddhisme, waar ik om die reden niet verder op inga. Ik heb in mijn artikel aangegeven dat ik denk dat de volledig verlichte mens nog niet bestaat, maar nodig eenieder uit mij daarop te attenderen. Mijn ervaring is immers beperkt, evenals het aantal contacten die ik heb en ik heb ook de wijsheid niet in pacht. Ik geef dus ook geen adviezen over wie, hoe, wanneer, precies verlicht mag en kan zijn. Dat zou arrogant zijn. Ik probeer een bijdrage te leveren aan de individuele en collectieve bewustwording, o.a. door mensen te leren hoe ze beter kunnen luisteren naar zichzelf, de ander en het andere. Dat kan vanuit verschillende levensscenario’s. Iemand die niet in het bestaan van de eeuwigheid gelooft en niet in het bestaan van een ziel, zal er anders mee omgaan en anders naar kijken dan degene die daar wel in gelooft. Maar – mijns inziens – heeft iedereen een verlangen en mijn ervaring is dat velen er behoefte aan hebben om daarmee, en met de realiteit die daar vaak haaks op staat, beter om te kunnen gaan. Wie goed luistert naar zichzelf laat zich niets wijs maken. Wie goed luistert naar de ander wordt wijzer. Wie openstaat voor het andere wordt wijs. Bedankt voor je bijdrage.

5 05 2010
Bert-Jan van der Mieden

De reactie dd. 02-05 van Martien van der Hoeven op Anneke Bakker en op mij kan ik voor zichzelf laten spreken. Ik wil je vragen ze nog eens goed door te lezen. Toch maak ik je vervolgens graag, na ruim veertig jaar ervaring met dit soort bewegingen, opmerkzaam op het volgende:

In de vorige eeuw waren er (sekte)leiders / leidsters die van zichzelf zeiden dat ze “bevrijd” / “verlicht” waren en rechtstreeks aangaven dat de ander “verkeerd” / “scheef” stond, of woorden van gelijke strekking. Ook in de New Age-beweging kwamen mensen voor die ogenschijnlijk zeer tolerant waren en de ander vrij lieten, maar niet schroomden de ander “weg te zetten” of aan te geven dat “de ander nog niet zo ver was in bewustzijn” en “er nog niet aan toe was”. Dogmatisme, hiërarchische machtsstructuren en overeenkomstig op macht belust en manipulatief gedrag dat men kende van de diverse, dogmatische christelijke kerkgenootschappen – en die men verwierp en verafschuwde – werden in een ander, modern, jasje gegoten. Niets nieuws onder de zon. Er zijn altijd (sekte)leiders/leidsters geweest en geestelijke leiders/leidsters die misbruik maakten van de afhankelijkheid(sneiging) van anderen en zich schuldig gemaakt hebben aan oneigenlijke machtswil, tiranniek, manipulatief en indoctrinerend gedrag. Al het goede dat is voortgebracht uit kerkgenootschappen en dat uit de New- Agebeweging is voortgekomen niet te na gesproken, maar deze elementen waren er ook en ze zijn er nog steeds.

In deze eeuw zien we echter een ander verschijnsel, ook in de uitingsvorm. De ander zit vast in diens denken en in overtuigingen. De ander zit vol oordelen en in diens ego. We moeten van hoofd naar hart. Dat leidt tot ander taalgebruik. Je rijdt niet meer door rood, maar “het lijkt mij dat je door rood rijdt”. Men “ervaart” veel denken, enz. bij de ander. Je moet niets meer, maar “kun je je hart openen, kun je het loslaten?”. “Kun je in onschuld…”, enz.

Men roept op om zonder oordelen de ander te ontmoeten, enz. maar ondertussen zit het oordeel in elke zin opgesloten.”Het lijkt mij of jij je verschanst, enz.” En dan komt de aap gelukkig toch uit de mouw, want het misbruik van het werkwoord lijken wordt vergeten. ”Zoveel rijkdom en je mist het allemaal omdat je het jezelf en de ander niet gunt”. Dat had eigenlijk moeten zijn: het lijkt enz.”. Maar vol “uit het hart” wordt zonder enige onderbouwing de medemens ervan beschuldigd dat die een ander het licht en rijkdom niet gunt. Waarbij men tevens graag invult wat de ander denkt, voelt en doet.

Omdat het zo’n sprekend voorbeeld is van een in deze tijd voorkomende beweging van zogenaamde “verlichting”, waar diverse mensen op Twitter zich terecht aan storen, ontleed ik het maar even. Aan de lezer de keuze om “het kaf van het koren te scheiden” en te kiezen voor “kunstlicht” of het echte Licht, dat binnenin ons altijd aanwezig is. Ik prijs de dag dat we bevrijd zijn van dit soort oneigenlijke schijnbewegingen. Ondertussen kunnen we onszelf bevrijden van schijn door naar ons Zelf te luisteren. Het is mooi dat we daarbij elkaars leraar en leerling kunnen zijn in volstrekte gelijkwaardigheid.

5 05 2010
Martijn Linssen

Bert-Jan, ik ga een heel eind met je mee maar ik vind het allemaal maar erg ingewikkeld. Zeshonderd vragen, oefeningen en tips – dat is me nogal wat. Mijn tante had eens een boek over theosofie. Heel moeilijk zei ze, ze deed er een dag over om een bladzijde te lezen, en een week om dat vervolgens te verwerken. Het boek telde zo’n 2,500 pagina’s. “Ik hoop dat je 112 wordt, tante” zei ik, “maar hoeveel jaar houd je dan nog over om je pas verworven wijsheid in de praktijk te brengen?” Je stoort je nogal aan mijn kreet over het Boeddhisme, zie ik, dat je blijkbaar op een voetstuk hebt geplaatst en je zeer ter harte gaat.

Als je continue de spelregels van het spel wijzigt, en blijft verliezen, dan is er iets mis met het Spel an sich. Je kunt van Christendom vluchten in Jodendom, Islam, New-age, Boeddha, Unitarianism, Scientology: op een gegeven moment moet je toch uitgevlucht zijn, lijkt me. Blijkbaar moet je de waarheid hier en nu in jezelf zoeken.

Het is allemaal vrij eenvoudig, vind ik: alles wat je denkt en voelt is van jou. Jij bent de enige ter wereld die daar iets mee kan, verder niemand anders.Dat geldt voor alle andere mensen evenzeer: vandaar dat we ook van mening verschillen over zaken; we kijken anders tegen hetzelfde aan.

Alles is, en de rest verzin je zelf. Je hang naar het verleden (de wereld van Synthese), je zucht naar de toekomst (de eeuwigheid), doen mij vermoeden dat je zelf niet zo lekker in het Nu zit. Volgens mij heb je weer andere spelregels verzonnen voor het Spel – maar ben je aan het winnen?

Houd op met het spelen van het Spel: alles is wat het is, en jij bepaalt zelf wat je daarbij vindt, denkt en voelt – als enige op deze hele wereld. Als je daar heilig in gelooft 😉 en daarnaar handelt, ben je wat mij betreft verlicht. Ik ben verlicht, maar het leven gaat wel door: ik ben niet 24/7 verlicht. Ik heb plichten en rechten in deze maatschappij en da’s maar goed ook, want het is de wereld waarin ik leef, en de enige die er is – alhoewel iedereen natuurlijk in zijn eigen wereld leeft 😉

Ik heb je eerder mijn “wat ik heb geleerd” link gegeven: http://www.martijnlinssen.com/p/what-i-learned.html
en ben benieuwd wat je daarvan vindt. In het kort is dit mijn oplossing: vraag aan elke gedachte die in je hoofd binnengaat: “Ben je waar, of verbeeld ik me je maar?”

Groeten,

Martijn

6 05 2010
Bert-Jan van der Mieden

Het is inderdaad verstandig om theorie in de praktijk te brengen, niet te vluchten en de waarheid in jezelf te (her)vinden. Ik ben er geen voorstander van welke levensbeschouwing dan ook op een voetstuk te plaatsen. Ik geloof daar niet in. Wel in het respectvol omgaan met. De visie van de ander en zeker ook van grote voorgangers is belangwekkend om te onderzoeken.

Voor mij is de Synthese niet synoniem met het verleden en de eeuwigheid niet met de toekomst. Ik weet niet wat je onder het Spel verstaat, laat staan dat ik de spelregels ervan kan wijzigen en het wil winnen. De Synthese is voor mij datgene dat boven de these en antithese uitstijgt en in elk Nu kun je de eeuwigheid beleven. Ik voel me in het ene Nu beter dan in het andere, maar zit er goed in hoor op dit moment. Bedankt.

Het leven als een Spel zien vind ik wel een optie. Het leven is een bezigheid, een vertoning, met risico’s, niet alleen ernst, een spel van krachten, een toneelspel, waarin wij o.a. de spelers zijn. Om maar een paar gedachten erover te noemen.

Een goede vraag aan het eind, die naar mijn idee ook voor het gevoel kan gelden. Wat zijn onze ware gevoelens en gedachten? Je verwijzing zal ik lezen. Bedankt voor je reactie. Geeft weer het e.e.a. ter overdenking.

6 05 2010
Martien van der Hoeven

Dag Bert Jan,

Voor mijn gevoel spreek ik met jou vanuit mijn hart. Voor mij lijk jij tegen mij te spreken (niet met mij) vanuit jouw hoofd, vanuit jouw oordelen, vanuit jouw ego. Kun je je aandacht naar je hart verplaatsen en van daaruit met mij interactie aangaan? Wat is de waarde van jouw grote verhalen als ze niet uit jouw hart ontspringen?

Veel liefde toegewenst,
Martien van der Hoeven

6 05 2010
Bert-Jan van der Mieden

Beste Martien, ik heb inderdaad mijn denken niet uitgeschakeld bij mijn reactie. Ik was en ben me bewust van de kritische noot en van het feit dat ik jouw reactie als voorbeeld heb genomen en dat ik daarop een reactie schreef. Ik verzeker je echter dat ik vanuit mijn hart geschreven heb en schrijf. Ik zal met mijn hele ziel en zaligheid altijd blijven waarschuwen voor degenen die zichzelf verlicht noemen of daarin mee gaan en op deze wijze met de reacties daarop omgaan. Ik wens je op mijn beurt alle goeds toe.

6 05 2010
Annet

Ik heb er op reizen en ook in Nederland meerdere mensen ontmoet die zichzelf verlicht noemden. Ik voelde en zag er gewoon een mens in, die geen fijnere energie had , geen zinniger dingen deed of zei , niet meer liefdevol, niet minder veroordelend, (veroordelen kan ook zonder woorden). Al bij al, ze waren zo bijzonder als een gewoon mens. Wat ik wel in allen terugzag is dat ze vragen wel beantwoordden maar geirriteerder werden als je dieper door vroeg. Gemene deler was dat er dan overgegaan werd in nog vagere multi-interpretabele termen . Uiteindelijk werd het soms echt komisch want het was zo doorzichtig. He, een gewoon mens! Tegelijkertijd hadden die mensen vooral buiten europa, allerlei volgelingen die knielden en bogen en jawel, in Nederland bestaat dit ook zeker. Heel eng om te zien die wazige blikken en verering voor de zichzelf benoemde ‘verlichte of guru’. Als je werkelijk verlicht zou zijn zou je je ‘fans’ hiervoor waarschuwen. Sta op, doe normaal we zijn allemaal gelijk. ( zoiets zei Jezus toch ook? ) In licht, liefde of hoe je het ook noemt zijn is allereerst gelijkwaardigheid. dus wie het prettig vind zo aanbeden te worden.. vul zelf maar in hoe verlicht deze persoon is..

Ik geloof in verlichting maar geloof niet dat die mensen op aarde rondlopen. Die zijn ver -in het -licht. ( boven dus ) Ik geloof wel dat de ene mens veel verder in zijn zielengroei is dan de ander. meer in liefde, meer in waarheid, wijzer en of met een hoger bewustzijn of hoe je het ook noemt. Maar ieder mens is lerende, anders was je hier namelijk niet. Dat zou hetzelfde zijn als teruggaan naar klas 1 terwijl je al in de zesde zit.

Mij ontgaat het wel waarom die mensen die van zichzelf zeggen verlicht te zijn het zo nodig hebben dat overal wereldkundig te maken. Hoort dat niet bij een ego? Dat ego, waarvan ze beweren dat ze dat ontstegen zijn. Maar ego wordt vooral als zelfzuchtig gezien maar het geeft ook kracht en het is de meest motiverende factor voor creativiteit en vrijgevigheid. Evenals zeggen ze vrij van oordeel en elke vorm van gehechtheid te zijn. Klinkt geweldig mooi maar wat nu als hun huis afbrand, hun man en kinderen overlijden. Hoe staat het dan met die verlichting? Of is dat een veel te simpele benadering?

Ik zou er toch liever een ander woord voor geven. Een oude wijze ziel of iets. daar zijn er namelijk genoeg van. Gelijk bedenk ik me dat je nooit zal weten of iemand echt verlicht is. Maar waarom zou je dat ook moeten weten? Als jij denkt dat je dat bent laat het gewoon zo en leef je leven. Van mij hoef je niet te bewijzen of je het bent. Tenzij iemand me kan vertellen welk doel dat kan dienen.

7 05 2010
Bert-Jan van der Mieden

Beste Annet, bedankt voor je wijze reactie. Mij uit het hart gegrepen.

9 05 2010
Frank Polling

Beste mensen,
Ik ben verlicht. Ik heb het licht gezien en kan het nog zien en beleven, wanneer en waar ik maar wil. Ik ben, binnen mijn eigen geschiedenis, een beter mens geworden. Mede hierdoor, en dit ook als gevolg van een lange antroposofische geschiedenis, ben ik (binnen wat grenzen) helderziend geworden. Oké, en dan? En wat dan nog?
Dit is allemaal binnen het menselijk kader volslagen oninteressant en onbelangrijk. Het verlicht willen zijn is het zelfde als een groter huis, grotere auto, betere relatie willen hebben. En als je dat dan allemaal hebt: wat zou het? Ben je dan een beter mens?

Ik ken de vertaalster van een channelende Amerikaanse verlichte dame. Ze vertelde dat die schrijfster (die zich de ‘geliefde moeder gods’ (in vertaling) noemt, in het dagelijks leven een secreet van een mens is. Kan de schoonheid van haar woorden dan wel waar zijn? Kan haar verlichting dan waarachtig zijn? Ik betwijfel het.

Op weg gaan naar verlichting, wat dat dan ook zijn moge, is een lange onophoudelijke weg. Dat behoeft inwijding. En inwijding behoeft studie. En kijk nu eens naar om het even welke inwijdingsweg die de mensheidsgeschiedenis te bieden heeft. Kijk eens naar de oefeningen die voorwaardelijk zijn, zonder welke er niets mogelijk is. Kijk eens naar de eisen die er aan de leerlingen gesteld worden. Is dat vroom zijn en bidden? is dat mooie dingen zeggen? Is dat het verzaken van de wereld, het aardse, het vlees? Nee, om de donder niet. De eisen zijn het volgende: wees mens tussen de mensen, bezie de ander en jezelf zo mogelijk zonder vooroordeel, ontwikkel moed om jezelf te durven zien hoe je bent. Durf te ontvangen zoals je durft te geven en bovenal: wees de chauffeur van je levenskarretje en hobbel niet zomaar willoos mee. Durf werkelijk ‘ik denk’ ‘ik wil’ en ‘ik voel’ te beleven en te zeggen.
Hiermee kom je bij mijn levenskern: ik ben beter dan niemand en niemand is beter dan ik en de stappen die we in ons leven zetten laten nooit zien waarin we te kort schieten, die tonen alleen hoe groot en groots we zijn.
En, zonder daarmee de goeroe te willen uithangen (daarvoor is onze individuele vrijheid me te dierbaar): We zijn er hier op aarde niet om vanuit ‘aardemens’ ‘geestesmens’ te worden, maar om vanuit de ‘geest’ ons werkelijk met de aarde te verbinden. Wat zouden we hier anders te zoeken hebben?
Ik ben dus verlicht. Nou en? Wat vindt mijn vrouw, kind, buurman, winkelier, politieagent enzovoort van me? Hoe kunnen we samen dat menszijn beleven? Daar gaat het om, de rest is overbodige ballast.
O ja, nog eentje dan: stop alsjeblieft met zoeken: want hij die zoekt zal vinden, en dat blijkt maar al te vaak een stok te zijn om de hond mee te slaan…

Hartelijkst
Frank Polling

9 05 2010
Bert-Jan van der Mieden

Beste Frank, schitterend stuk!!! Prachtig verwoord. Uit het hart gegrepen. Met dank en hartelijke groeten, Bert-Jan.

21 05 2010
Leonie Linssen

Dank je wel voor je prachtige stuk en de vele reacties die erop gekomen zijn. Want hoe je het wendt of keert: het biedt stof tot nadenken en vooral: het inspireert!

Ook ik heb tijdens de transformatietraining bij Vartman, een Australische ‘guru’ die in onlangs naar Nederland is gekomen om satsangs te geven, een verlichtingservaring gehad. Zie ook mijn poging tot verslag hierover in mijn nieuwsbrief ‘Jezus is sexy’: http://www.veranderjewereld.nl/particulieren/Januari_2010_Jezus_is_sexy.html En nee, ik zie mezelf nog steeds niet als verlicht. Ik kan wel steeds meer het leven hier zien als theater, waarin ik deel uitmaak van het stuk dat we met elkaar opvoeren. Humor helpt daarbij.

Ik heb gemerkt dat het heel moeilijk is om aan andere mensen die dergelijke ervaringen niet kennen, uit te leggen hoe het was en wat er gebeurde. Achteraf lees ik in boeken en op internet dat ik visioenen heb gehad waarin ik boodschappen heb gekregen vanuit een andere dimensie dan die ik ken van het aardse bestaan. Ook heb ik ervaren hoe het is als je bewustzijn, plaats en tijd tegelijkertijd samenvallen in een totale staat van Zijn. Voor de mens die in de normale driedimensionele wereld leeft, zijn dergelijke ervaringen niet te bevatten, zoals ik zelf vroeger het ook als onbegrijpelijke en zweverige spirituele ver-van-mijn-bed-bla bla ervoer.

Veel interessanter dan zo’n verlichtingservaring en zo’n transformatie (want dat voel ik wel: er is een gigantische verschuiving kwa bewustzijn op gang gekomen in die week) is hoe ik mijn leven leef na deze ervaring en hoe ik omga met de mens, de medemens, mezelf als mens en met wat deze aarde me biedt.

Daarin onderschrijf ik wat Bert-Jan schrijft: ”Daarom is Verlicht Zijn mijns inziens gedurende ons verblijf hier op aarde een werkzame bezigheid, een continue levensoefening”

Het grote cadeau van mijn verlichtingservaring zit hem in het feit dat ik mijn ego en dat van anderen, sneller herken, dat ik in staat ben om er met liefde naar te kijken, dat ik geleerd en ervaren heb dat je met liefde en compassie negativiteit en negatieve gevoelens die voortkomen uit het ego (angst), kunt transformeren. Als het denken stopt, stopt het ego, bestaat het eenvoudig niet meer en is liefde, schoonheid en puurheid het enige dat overblijft. Dat is prachtig om te ervaren.
Anderzijds heb ik het ego hier op aarde ook nodig. Het zorgt er ook voor dat ik in staat ben in contact te komen met mijn passie en gedrevenheid, om in actie te komen om aan het werk te gaan en om op deze aardkloot net als alle andere mensen geld te verdienen en mezelf in onderhoud te voorzien.

Voor mij is het duidelijk dat we als mensen allemaal in liefde aan elkaar verbonden zijn, dat bewustzijn veel verder reikt dan dit menselijk lichaam waarin mijn Zijn of Ziel nu verkeert. Maar in dit leven zit ik wel in dit lichaam, en dan wil ik er ook goed voor zorgen en er van genieten, in verbinding met andere zielen in andere lichamen. Dat kan alleen als je werkelijk verbinding maakt met anderen. Om je werkelijk te verbinden, is het nodig elkaar en jezelf ook te kunnen zien in het mens zijn, de mens die je bent met al je kwaliteiten die je meegekregen hebt toen je in dit lichaam terecht kwam. De mens te zien met zijn ego of schijn-ik of hoe je het ook omschrijft. De mens te zien in staat van afgescheidenheid (jaja, ik leer allemaal nieuwe woorden tegenwoordig) waarin je op momenten onherroepelijk weer terugkeert.

Voor mij is de uitdaging hier in dit leven om continue met de liefde en compassie voor mezelf, voor mijn mens-zijn, in contact te blijven en vanuit deze liefde en compassie in contact te zijn met anderen. Daarbij raakte dit stuk van Frank mij het meest:

”De eisen zijn het volgende: wees mens tussen de mensen, bezie de ander en jezelf zo mogelijk zonder vooroordeel, ontwikkel moed om jezelf te durven zien hoe je bent. Durf te ontvangen zoals je durft te geven en bovenal: wees de chauffeur van je levenskarretje en hobbel niet zomaar willoos mee. Durf werkelijk ‘ik denk’ ‘ik wil’ en ‘ik voel’ te beleven en te zeggen.
Hiermee kom je bij mijn levenskern: ik ben beter dan niemand en niemand is beter dan ik en de stappen die we in ons leven zetten laten nooit zien waarin we te kort schieten, die tonen alleen hoe groot en groots we zijn.”

Ik ben wel heel blij met mijn verlichtingservaring. Want sindsdien sta ik nog veel dichter in contact met mezelf, kan ik nog veel meer handelen vanuit liefde en compassie, kan ik met minder moeite en nog meer vanuit intuitie mijn werk doen, kan ik op afstand mij in verbinding voelen met anderen en er voor hen zijn, zijn mijn oordelen over mensen sterk gedaald en geniet ik nog veel meer van het wonder van de natuur. Deze lente is voor mij onbeschrijfelijk mooi. Ik kan er echt kippenvel van krijgen, want ook met de natuur en met dieren voel ik me veel meer verbonden. Voor mij zijn dit gigantische cadeautjes die ik iedereen van harte gun.

Alles is liefde.

21 05 2010
Bert-Jan van der Mieden

Beste Leonie, bedankt voor je uitvoerige en open reactie. Mooi dat je zo’n ervaring hebt gehad. Door dit soort ervaringen worden we geholpen in ons bewustwordingsproces. Ik merk en geloof dat we op bepaalde punten ons Zelf kunnen zijn en we ons op (vele) momenten verbonden kunnen voelen en weten met het Zijnde. Het “verlicht zijn” is een beladen term geworden doordat het door mensen gebruikt is en wordt die wel een of meerdere verlichtingservaringen hebben gehad, maar niet schijnvrij waren/zijn. Dan merk je dat minderwaardigheidsgevoelens en -gedachten daarmee worden gecompenseerd. Het is mooi zoals jij een voorbeeld geeft van je ervaring en je proces. En dat het een proces is. Zo zie en ervaar ik dat ook. In aanvulling op je citaat van Frank: Mijn ervaring is dat de stappen die ik in mijn leven zet, zowel laten zien waarin ik tekort schoot en schiet en dat ze tonen wie ik Ben. Mooi dat we via Twitter tot zo’n uitwisseling komen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: