Het “Carrièredocument”: Het ultieme geschenk

31 03 2010

We brengen het grootste deel van onze tijd op het werk door. Voor veel mensen is het begrijpelijkerwijs dan ook flink wennen wanneer ze hun actieve loopbaan beëindigen. Het bedrijf draait door, maar zónder hen. In die overgangsfase kan iemand zijn draai vaak moeilijk vinden, zich zelfs nutteloos voelen. Voor een collega, medewerker of voor een directeur die na jaren trouwe dienst met pensioen gaat, is een Carrièredocument het ultieme afscheidsgeschenk. Maar ook ondernemers kunnen ertoe besluiten! Lees de rest van dit artikel »





Noblesse Oblige: 666 dagen!

25 03 2010

Rood(oortje), wit(te wijn), blauw(bloed). Op jullie gezondheid. Vandaag is het mijn 666e weblogdag!

Dank voor al jullie bezoeken en reacties tot nu toe!





Gedachten over en aan Joep Straathof

23 03 2010

Op 19 maart j.l. overleed plotseling Joep Straathof, directeur van bureau Zuidema te Leusden. Hij werd 54 jaar. Met Joep Straathof volgde ik samen de opleiding tot Investors in People Adviseur. Dat was een boeiende ervaring. Daar stelde hij tijdens het diner de wereldvraag aan ieder van de groep:”Wat is jouw passie?” De meest mooie antwoorden en onverwachte hobby’s zorgden toen voor een onvergetelijke avond. Hijzelf bleek toneelregie als passie te hebben. Later behoorde hij tot een van de eerste kopers van mijn boek “De mens in de 21e eeuw” en nam hij deel aan de bewustwordingsdiners / inspiratiediners die ik in 2005 organiseerde. Hij stond mede aan de wieg van de ontwikkeling daarvan. Hij had zo zijn reserves bij de bewustwordingspsychologie en bewustwordingsmanagement maar nam actief deel aan de diners. We hadden in de loop der jaren diverse goede gesprekken met elkaar en hij nodigde me uit voor bijzondere gelegenheden bij bureau Zuidema. Het laatste contact dat we hadden was via Twitter. Hij wilde een keer met mij afspreken, omdat hij wilde weten hoe ik aan volgers kwam.

Het kwam er niet meer van. Joep is weer naar Huis. Hij zal de regie van zijn leven beslist hebben doorgesproken alvorens hij indaalde. Althans dat denk ik. Het Leven en de Dood blijven een mysterie. We weten hier niet wanneer we sterven en wanneer de ander heengaat. Teruggaat liever gezegd. Het plotselinge heengaan van een ander stemt je weer tot nadenken. Het leven kan zo voorbij zijn.

Ik mocht Joep heel graag. Een goede vent, met een duidelijke visie en mening, die hij niet onder stoelen of banken stak. Ook een binnenvetter denk ik en hij had ook iets ondoorgrondelijks. Maar ik had de laatste jaren weinig contact met hem. De goede herinneringen blijven en ook mijn gevoel voor Joep. Ik hoop zelf nog heel oud te worden, maar je wel weer te zien. Tot ziens dus Joep. Mijn gedachten gaan uiteraard ook uit naar zijn dierbaren, waaronder zijn familie, zijn vrouw en de kinderen. Wel thuis Joep en bedankt voor hetgeen je hier voor me betekende.





De inspiratiediners

20 03 2010

In de afgelopen jaren heb ik diverse diners georganiseerd. In mijn werk merk ik dat er behoefte is aan herstel en vergroten van (zelf)vertrouwen en verbinding. Aan zinvolle uitwisseling, waarmee men in de levens-, woon- en werkpraktijk verder kan. Vandaar dat ik dit jaar weer een aantal diners organiseer. De ontvangst is vanaf 17.00 uur en het diner begint om 17.30 uur. Einde van de bijeenkomst is 21.00 uur. Het maximum aantal deelnemers is 8-10 personen. Ik koos bewust voor een goede locatie, een sfeervolle zaal en een plezierige en goede bediening. Garant staand voor in alle rust dineren en de dialoog aangaan. Voor de inwendige mens wordt uitstekend gezorgd met een drankje vooraf en een drie-gangen diner met aansluitend koffie en thee. Speciale wensen (bijvoorbeeld vegetarisch) zijn uiteraard mogelijk. Ik heb aan diverse mensen uit mijn netwerk, o.a. via Twitter, de volgende vraag gesteld:”Stel u wordt uitgenodigd voor een inspiratiediner, welk thema wilt u dan dat er besproken wordt?” En er kwamen diverse suggesties. Onderstaand treft u ze aan. Lees de rest van dit artikel »





De avonturen van Tweetkind deel 4. Het Zielsverlangen.

5 03 2010

Het zielsverlangen is het verlangen van de mens zoals hij/zij van binnen in werkelijkheid, in wezen is. Het is het geluksverlangen waarvan je weet dat het een onderdeel is van het Zijnde en het in vervulling zal gaan. Het zielsverlangen is synoniem aan Zelfvervulling. Door Zelfrealisatie kunnen we ons Zelf herinneren. Het zielsverlangen is geen vlucht uit het leed. Het lijden komt voort uit onze onbevredigde zielsverlangens.

Is ons zielsverlangen vervulbaar? Volgens mij kunnen we niet iets verlangen dat er niet is. Ieder mens streeft naar honderd procent geluk. Ieder mens heeft het besef in zich dat het Leven een Mysterie is. Op basis van mijn zielsverlangen geloof ik in de eeuwigheid. En dus ook in het eeuwige bestaan van mijn zielsverlangens: Eeuwige trouw, eeuwige liefde, waarheid, schoonheid, enz. We moeten wel logisch en consequent zijn en blijven in ons denken en voelen. Het zielsverlangen is een manifestatie van het Zijnde. Omdat je niet iets kunt verlangen dat er niet is, is er een eeuwigheid en een God als we daar naar verlangen.

Ik geloof niet dat er zielsverlangens in de mens zijn gelegd die niet vervulbaar zijn. We hervinden ons zielsverlangen omdat het Zijnde is. Het weten van het bestaan van de eeuwigheid geldt alleen voor hen die het in hun eigen zielsverlangen hebben hervonden. Meer – en beter – bewijs is er niet. Alleen ons eigen Godsvertrouwen en intuïtie is onze eeuwige gids. Ik kan de onstoffelijke, geestelijke wereld niet zien, maar stel die wel als concreet voor. Vanuit mijn zielsverlangen is die een realiteit.

Het zielsverlangen is het verlangen dat boven de tegenstellingen uitgaat. Het is het verlangen naar ons Zelf. Onze innerlijke verlangens vervullen we in de eerste plaats door realisatie van het Zijnde en ons levensdoel. Het is goed om bij je Zelf na te gaan wat je nu écht wilt en waarom. Je motieven zijn bepalend. Komen zij voort uit je schijn of Zijn? Uit angst voor teleurstelling duwen we onze zielsverlangens vaak weg. Dat komt voort uit de begoocheling. Daardoor zijn we de stof als enige werkelijkheid gaan zien. Daardoor denken we dat het zielsverlangen onvervulbaar is. Maar we verlangen naar het Absolute, het Zijnde,ons Zelf, omdat het bestaat. Laat je zielsverlangen weer toe in je denken.

Als je het zielsverlangen weer toelaat in je denken dan kun je het ervaren. Het weten wordt dan voelbaar. Onze zielsverlangens zijn altijd vervulbaar. Hetzij in de Geest, hetzij in de Geest en in de stof. De Geest brengt vervulling van geluk en deze wereld kan daar een uitdrukking van zijn. Hier worden we echter ook geconfronteerd met schijn. En ook met onvolmaaktheid en de beperking in tijd en ruimte. Maar in onze levensloop worden we geleid. Onze levensloop staat in dienst van ons en het bewustwordingsproces. We kunnen ons zielsverlangen realiseren.

Het kan zijn dat niet al je zielsverlangens hier worden gerealiseerd. Vertrouw op realisatie ervan in de Geest. Onze zielsverlangens zijn niet aan ruimte en tijd gebonden. Realisatie ervan bevrijdt je van je identificatie met je schijnpersoonlijkheid. Het richt je op je Zelf, het Zijnde, de Synthese en de realiteit van de Eeuwigheid. Door realisatie van Zijn wordt schijn ook zichtbaar. Door realisatie van je zielsverlangen en je idealen, komen de belemmeringen en blokkades vanzelf ook in zicht.

Het zielsverlangen ligt onder het lijden. Het lijden is nooit het eindstation. Daarachter is altijd het Licht, de Waarheid en de Liefde. Ga eens na welke verlangens je had als klein kind, als vijfjarige bijvoorbeeld. Maak ze zo concreet mogelijk. Hoe was je, hoe wilde je zijn en wilde je worden? Onderzoek in hoeverre je ze alsnog kunt realiseren of kunt vertalen naar het NU. Wat zijn jouw verlangens t.a.v. waarheid, jouw willen, je kracht, je uniciteit en je creativiteit? Wissel het uit met anderen. Inventariseer ook eens je verlangens die volgens jou niet gerealiseerd kunnen worden en wat de reden daarvan is. Het je bewust worden van je zielsverlangens is wellicht confronterend, maar ook het begin van een prachtige levensreis. Herlees eens hetgeen ik schreef over het zielsverlangen en durf te geloven.





The climate, our business too! How do we go from here after the climate summit in Copenhagen? Part three.

4 03 2010

New perspectives and a plan of approach

So now I will get to the third part of my argument. In the first part I provided my starting-point, which is that in this world of increasing globalisation, as cosmopolitans, we have new opportunities and challenges to realise human rights and millenium targets. And that our society in essence is a unity which manifests itself in an enormous variety. I stipulated that the purpose of my lecture is that I wish to make a contribution to the awareness that our influence on our living environment is only limited, but that both individually and jointly we are responsible for the way that we are dealing with the earth. Both in life, living and working we can make our individual and collective contribution to the whole. The purpose of this lecture is to stimulate you to give it content and to provide you insights and concrete opportunities for that. In the second part of my lecture I gave you a number of results of the climate summit and I drew three harsh conclusions. Not exactly to be happy about, but in the third part I promised you a number of new perspectives and a plan of approach. In this third part I will provide you an answer to the following question: How can we individually and jointly reduce the harmful role of man and expand our constructive role? To be able to provide an answer to that question I must tell you first what is the role of man in the climate problems. Lees de rest van dit artikel »





The climate, our business too! How do we go from here after the climate summit in Copenhagen? Part two.

4 03 2010

The results of the climate summit:

In the second part of his lecture I will give you, as I mentioned before, a summary of the results of the climate summit in Copenhagen and the conclusions that we can draw from them. The climate summit did not result in a new and ambitious climate treaty, as the original intention was, but in an agreement. This agreement is the follower of the Kyoto protocol that has applied since 1997. In the Kyoto protocol it was agreed that in the period of 2008 – 2012 the emission of CO2 would be lowered by 5 percent as regards to 1990. The treaty was signed in 2002 by the EU and was not implemented until February 2005, when 55 countries had ratified it. Negotiations are still going on about the reductions of emissions after 2012. China and the US, who between the two of them account for 40% of the emission of greenhouse gases, are not joining however. After a conference that went with difficulty, long discussions and extremely difficult negotiations the 193 participating countries officially took cognizance of the agreement of Copenhagen. With it the UN have a document by which countries are free to accept and execute the agreement or not. Lees de rest van dit artikel »





The climate, our business too! How do we go from here after the climate summit in Copenhagen? Part one.

4 03 2010

Introduction

Thank you very much for inviting me to give a lecture to this international party about how to proceed after the climate summit in Copenhagen. I have divided this lecture into three parts. In the first part I will tell you what the starting point and the purpose of this lecture is and I will give you an outline of the climate problems. In the second part I will give you a summary of the results of the climate summit and the conclusions that we can draw from them. In the third part I will offer you a number of new perspectives and a plan of approach. Lees de rest van dit artikel »





Het klimaat, ook onze zaak! Hoe nu verder na de klimaattop in Kopenhagen? Deel 3.

4 03 2010

Bijgaand treft u het derde deel aan van de lezing die ik op 4 maart heb gehouden op de scholengemeenschap Broklede te Breukelen in het kader van een meerjarig internationaal uitwisselingsproject inzake de klimaatproblematiek.

Nieuwe perspectieven en een plan van aanpak

Dan kom ik nu toe aan het derde deel van mijn betoog. In het eerste deel gaf ik mijn uitgangspunt aan, dat we in deze wereld van toenemende globalisering nieuwe kansen en uitdagingen hebben om als wereldburgers de mensenrechten en de millenniumdoelen te realiseren. En dat onze samenleving in wezen een eenheid is, die zich in een enorme verscheidenheid manifesteert. Als doel van deze lezing gaf ik aan dat ik hiermee een bijdrage wil leveren aan het bewustzijn, dat onze invloed op onze leefomgeving slechts beperkt is, maar dat we zowel individueel als gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor de manier waarop wij met de aarde omgaan. Zowel in leven, wonen als werken kunnen wij onze individuele en collectieve bijdrage leveren aan het Geheel. Het doel van deze lezing is u te stimuleren daar inhoud aan te geven en u daar inzichten en concrete handvatten voor te geven. In het tweede deel van deze lezing gaf ik u een aantal resultaten van de klimaattop en trok ik drie harde conclusies. Bepaald niet om vrolijk van te worden, maar in het derde deel beloofde ik u een aantal nieuwe perspectieven en een plan van aanpak. In dit derde deel ga ik u antwoord geven op de volgende vraag: Hoe kunnen wij individueel en gezamenlijk de schadelijke rol van de mens reduceren en onze constructieve rol vergroten? Om antwoord te kunnen geven op die vraag moet ik u eerst vertellen wat de rol van de mens is in de klimaatproblematiek. Lees de rest van dit artikel »





Het klimaat, ook onze zaak! Hoe nu verder na de klimaattop in Kopenhagen? Deel 2.

4 03 2010

Bijgaand treft u het tweede deel aan van de lezing die ik op 4 maart heb gehouden op de scholengemeenschap Broklede te Breukelen in het kader van een meerjarig internationaal uitwisselingsproject inzake de klimaatproblematiek. Lees de rest van dit artikel »