Een pittig gesprek met God

27 12 2008

Op 24 december had ik ’s morgens een pittig gesprek met God. Ik was boos en verontwaardigd over de onbetrouwbaarheid van bepaalde mensen, waarmee ikzelf geconfronteerd werd. En over de misdaden die mensen plegen tegenover hun medeschepselen. Ik reken dat God natuurlijk niet aan, want God is niet verantwoordelijk voor de schijnreacties van schepselen. God gaf de schepselen keuzevrijheid, dus ook ten aanzien van wat zij met hun schijn doen. Maar God heeft de Schepping geschapen, dus is daar ook verantwoordelijk voor. En daar heb ik met God een gesprek over gehad.

In een goede en open opvoedingsrelatie tussen ouders en kinderen is het mijns inziens goed als kinderen positief-kritische vragen stellen en geluiden laten horen aan hun opvoeders. In een goede relatie is er sprake van wederzijds respect. Kinderen kunnen hun ouders en opvoeders bevragen over de door hen gecreëerde omstandigheden waarin zij als kinderen vertoeven. Over de door hen als opvoeders ingestelde en gehanteerde waarden en normen. En over hoe om te gaan met de gevolgen van door hen veroorzaakte gebeurtenissen en omstandigheden. Het is heel goed voor een relatie om elkaar respectvol aan te spreken op de persoonlijke verantwoordelijkheid en de verantwoordelijkheden en afspraken over en weer. Een onvertogen woord of een vuist op tafel kan opluchten en een goede relatie kan dat wel hebben.

In mijn Godsbeeld is de relatie met God zo dat ik dezelfde vragen aan God kan stellen. Ook vanuit de optiek dat ik zelf volmondig “Ja” gezegd heb op de levensomstandigheden waarin ik op aarde zou indalen en zou vertoeven. In mijn boek “De mens in de 21e eeuw” ga ik uitgebreid in op de diverse mogelijke godsbeelden en op de bedoeling en de oorzaken van het lijden en ons lijden. God schiep de mogelijkheid van het verkrijgen van een schijnpersoonlijkheid en van schijn en het ontstaan van lijden. Maar wij veroorzaken ons en het lijden verder zelf vanuit onze schijn; onze minderwaarde, angst en psychische afhankelijkheid.

Voor mij voelde en voelt het goed om God mijn boosheid en verontwaardiging eens goed te laten blijken. Ten aanzien van bepaalde persoonlijke omstandigheden, maar ook ten aanzien van hetgeen er in de wereld gebeurt en wordt geleden. Het was en is goed voor mijn relatie met God om Die eens aan te spreken op Diens verantwoordelijkheid voor het Geheel. En mijzelf op mijn eigen verantwoordelijkheid voor mijn persoonlijke situatie en voor het Geheel. Door dit gesprek herinnerde ik weer mijn innerlijke Kracht. De beste relaties zijn die waarin een open dialoog op basis van wederzijds respect en vertrouwen mogelijk is. Achteraf was ik wel enigszins verbaasd over mijn aanspreken op, maar het voelde goed en dat doet het nog steeds.

God heeft niets aan kritiekloze schepselen, netzo min als leiders en opvoeders iets hebben aan louter volgzame medewerkers en uitsluitend brave kinderen. Uit het over en weer positief-kritische feedback geven blijkt de gemeenschappelijk gevoelde en genomen (mede)verantwoordelijkheid. Voor jezelf, de ander, de omgeving en het Geheel.

Dit gesprek zal nog wel een vervolg krijgen. Ik wens eenieder en God ze toe. De tijd is er wel naar om elkaar bij de Les te houden. En om ons continu de vraag te stellen wat de zin- en betekenisgeving van ons bestaan hier is en welke bijdrage wij daar zelf aan kunnen en willen geven. Voor hen die vinden dat wij devote schepselen dienen te zijn: Devotie betekent dat je toegewijd bent in die zin, dat je streeft naar verdieping en verinnigen van je geloofsleven. Dat maakt een pittig gesprek tot een devoot gesprek.


Acties

Information

12 responses

28 12 2008
Kees van der Stel

Hallo Bert-Jan,
Ik wil graag reageren op je artikel “Een pittig gesprek met God”. Een pittig (en kritisch) gesprek veronderstelt in mijn ogen een pittige dialoog, derhalve een tweerichtingsverkeer. Uit het artikel krijg ik in indruk van een, overigens respectvol, eenrichtingsverkeer vanuit jou naar God. Je spreekt God aan op zijn verantwoordelijkheid voor het Geheel en je hebt hem eens goed je boosheid en verontwaardiging laten blijken. Je hebt duidelijk je hart gelucht en dat voelde en voelt nog steeds goed.

Behalve dat je door het gesprek je innerlijke Kracht weer herinnerde vermeld je niets over de reactie van God. Ik mis dus zijn feedback of zijn deel van het gesprek in het artikel, maar mogelijk heb je de feedback niet in woorden gekregen.

Kan je er iets over zeggen?

Ik wens je een prettige jaarwisseling en een voorspoedig 2009.

Hartelijke groet,
Kees van der Stel

28 12 2008
karen fidder

Hoi Bert-Jan,

Ik heb je artikel gelezen en snap niet goed wat of wie God dan is als die iets buiten jezelf is (wat ik uit de tekst opmaak). 
Ik ervaar het Goddelijke alleen als iets in alle schepselen. Iets, een kracht, Liefde…. 
God ergens op aanspreken begrijp ik dan ook werkelijk niet.

Groetjes, Karen Fidder

28 12 2008
Bert-Jan van der Mieden

Beste Kees,

Hartelijk dank voor deze mooie reactie, met een vraag die ik ook wel verwachten kon. Een hele goede vraag. Ik heb via de mail al een reactie gekregen waarbij de schrijver opmerkt dat dit gesprek alleen een projectie kan zijn van hetgeen zich in mij afspeelt. Ik geloof zelf in een Mannelijke en een vrouwelijke God, niet gelijkend op wat er vanuit een Christelijke traditie van wordt gemaakt. Over de diverse Godsbeelden schrijf ik uitvoerig in mijn boek “De mens in de 21e eeuw”. Het Goddelijke is voor mij in en buiten ons. Ik ben vrijwel dagelijks “in gesprek met”. Ik ervaar geen letterlijke antwoorden en in die zin is er geen sprake van een gesprek, een dialoog. Ik ervaar wel gevoelens en gedachten door mijn uitingen, in woorden of in piano-improvisaties of tijdens een wandeling in de natuur. Ik hoor geen stem, maar heb wel de idee dat ik door inspiratie antwoord krijg. Het helpt mij om me te laten inspireren door me te richten op God, Christus, engelen en/of elven en andere onstoffelijke figuren. Ik ben niet mediamiek in die zin dat ik hoor of zie, dus doe dat met mijn intuitie, gedachten en gevoelens. Het zijn wonderlijke en Mysterieuze processen. Zo was er dus ook geen letterlijk antwoord tijdens dit gesprek. Maar het was meer dan een monoloog. Het heeft mijn relatie met God wel verstevigd. De intensiteit van mijn uiting was dusdanig dat ik de behoefte voelde om erover te schrijven en ik nog steeds met dat gesprek bezig ben. Ik ben benieuwd naar de Antwoorden die het Leven geeft, in relatie tot en samenwerking met mijn eigen antwoorden, ver-antwoord-elijkheid.

We zijn meer dan alleen onze schijnpersoonlijkheid hier en er is meer tussen hemel en aarde mijns inziens. Dat geeft enige hoop dat de Millenniumdoelen worden aangescherpt en gerealiseerd en we de weg naar binnen hervinden, o.a. door de crises waarin de wereld nu verkeert. Een pittig gesprek als dit geeft mijn worsteling daarmee weer, maar ook mijn geloof erin, dat ik toch liever “weten” noem.
Ik geloof niet in een Zinloos en Doelloos bestaan, ondanks al hetgeen er hier gebeurt en door mensen aan lijden teweeg wordt gebracht. Ik hoop dat ik je met dit antwoord enigszins een antwoord geef op jouw vraag. Stel er gerust meer of geef je commentaar. Uitwisseling herstelt en voert ons terug naar verbondenheid.

Bedankt nogmaals en hartelijke groeten,

Bert-Jan.

28 12 2008
Bert-Jan van der Mieden

Beste Karen,

Bedankt voor je mooie en open reactie. Ik geloof in het bestaan van een God buiten ons. Het is niet wetenschappelijk bewijsbaar dat God bestaat en menigeen zal een gesprek met God beschouwen als een projectie van hetgeen in mijzelf leeft.
Velen geloven, net zoals jij, dat het Goddelijke uitsluitend in ons is. Ik geloof wel dat het Goddelijke ook in ons Zelf ligt, maar ook dat er meerdere Godsfiguren bestaan. Een Mysterie en het zijn mijn gedachten erover. Ik geloof dus in en-en. Ik geloof ook in de mogelijkheid van een dialoog. Zie voor meer daarover s.v.p. mijn reactie op de reactie van Kees van der Stel.

Wat ik me wel afvraag is waarom mensen over het Goddelijke spreken in ons en niet in een God buiten ons geloven. Een wat vreemde vergelijking, maar waarom zeggen we:”Ik voel me appellig”? Omdat we geloven dat een appel bestaat.

Waarom wordt iets Goddelijk genoemd in ons? Waar refereert men dan aan? Wat is dat dan? Als men duidt op het volmaakte in ons, of op liefde, kracht, zoals jij o.a. aangeeft, waarom het dan niet daarbij gehouden? Dat zijn dan vragen die bij mij opkomen. Ik hoop op reacties van jou en anderen, zodat we er allemaal wijzer door worden. Hartelijke groeten,

Bert-Jan.

28 12 2008
Bert-Jan van der Mieden

Reactie van Ger Heij, op haar verzoek geplaatst,

Ik moet zeggen, dat ik het vaak moeilijk heb met zoveel ellende. Die hummeltjes b.v.: Wat kunnen zij doen aan zoveel misstanden? Dat kan ik absoluut niet verenigen met mijn Godsbeeld. Er is maar één gedachte, die mij daarin helpen kan en ik hoop dat dat WAAR is, n.l. dat alles, hoe moeilijk en onbegrijpelijk ook uiteindelijk mee zal werken aan ieders geluk. Kun je die hoop, die gedachte begrijpen?

Mijn reactie daarop:

Die hoop en die gedachte kan ik heel goed begrijpen en deel ik met u. U heeft daar in uw werkzame leven ook gestalte aan gegeven en met vallen en opstaan een bijdrage geleverd aan het geluk, de ontwikkeling en ontplooiing van vele kinderen.
Ik probeer op mijn manier een en ander te concretiseren en hoop dat ook een uitwisseling als deze voor velen een bijdrage is tot een gelukkiger leven. Dank voor uw reactie.

Bert-Jan.

28 12 2008
Jean-Paul Close

God is allesomvattend en daarom zijn wij God, binnen en buiten ons. Een pittige gesprek met God is daarom een pittig gesprek met alles waar wij ons zelf bewust van zijn, het goede en het kwade, zowel in ons als dat wat ons omringt. Wij uiten ons onbegrip voor de armoede, het zinloze geweld, de kredietcrisis en de hebzucht van mensen. Wij verliezen ons vertrouwen in de mensheid als we zien hoe slecht de dingen zijn verdeeld en hoe zelfzuchtig wij ermee omgaan. Kortom wij oordelen hoe anderen het doen en vragen aan God (aan iedereen via de blog en natuurlijk allereerst aan onszelf) waarom het is zoals het is. Maar de algemene Godsleer vraagt ons juist om niet te oordelen. Wie zijn wij om kritiek te uiten? Zijn wij zelf zo perfect dat wij het ons kunnen veroorloven boos te zijn op anderen. Mogen wij God vragen om onze eigen onreinheid voor ons op te lossen omdat wij dat zelf niet kunnen? Als wij kritisch willen zijn dan kan dat alleen over ons eigen gedrag. Wat let ons om iets te doen aan alle misstanden, om het goede voorbeeld te geven, om Gods rechterhand te zijn in de oplossing van het probleem dat wij zo helder inzien? Als wij allen zo zouden reageren dan zouden de slechterikken de uitzondering worden die zichzelf uit zouden roeien omdat zij niet zouden passen in al het goeds en hadden wij God niets meer te vragen. Helaas hebben wijzelf maar al te vaak te maken met onze eigen keuzes en het onderscheid tussen goed en kwaad. Door zelf bewust te zijn van onze keuzes, in de kleinste dingen, nemen wij deel aan het Universele Meesterwerk.

28 12 2008
Bert-Jan van der Mieden

Hoi Jean-Paul,

Gelukkig is het ook mogelijk om positief-kritisch te zijn en te vragen zonder oordeel.
Ik ken de algemene Godsleer niet. Is dat een bepaald document? In diverse godsdienstige stromingen zit helaas wel oordeelsvorming. Kritiek uiten betekent niet dat je jezelf perfect vindt. Dan doen we veel criticasters tekort. Zo ken ik jou ook niet bijvoorbeeld, terwijl je wel terecht kritiek hebt op een aantal ontwikkelingen in de wereld. In mijn Godsbeeld gaat God niet onze onreinheid oplossen. We zijn zelf verantwoordelijk voor onze schijn en het opheffen ervan mijns inziens. Alleen door kritisch te zijn en de schijn onder de loep te nemen en goed en kwaad van elkaar te onderscheiden kunnen we de wereld ten goede veranderen. Toch? Met je oproep tot zelfkritiek en bij te dragen aan ben ik het geheel eens, zoals je weet. Anders heb je ook geen recht op het uiten van kritiek mijns inziens. Kritisch zijn is onze plicht mijns inziens en ook een recht. Ik ben wel benieuwd wat je onder het Universele Meesterwerk verstaat.

Bert-Jan.

28 12 2008
John van der Hoek

Hallo Bert – Jan,

Op de prikkelen aanhef van je artikel komen heel wat reacties. Boeiend om deze te lezen hoe divers wij over God en het Goddelijke denken en voelen. Allereerst Bert – Jan jouw worsteling over de gebrokenheid van ons bestaan kan ik zeer wel meevoelen. In het O.T van de bijbel komt deze worsteling ook voor . De profeet Jeremia klaagde ook al over het onheil dat hem trof en wilde zelfs een rechtzaak tegen God beginnen. Job is ook zo’n metafoor van het onheil dat mensen kan treffen. Typerend is dat in beide metaforen de schrijvers van deze boeken tot de conclusie komen dat het erop aankomt vertrouwen te blijven houden te volharden in de taak die wij op aarden toe bedeeld hebben gekregen.

Inmiddels leven wij in de 21 e eeuw en is door de evolutie in ons denken het beeld dat wij van God veranderd. Over bv. 200 jaar zal dat beeld weer aangepast zijn aan onze toekomstige ontwikkelingen.
Wat treffend is in deze tijd dat wij in deze incarnatie de mogelijkheid hebben om los van de ‘oude’ christelijke dogma’s na te denken over ons zelf , de zin van ons bestaan en een grondige herorientatie op God en het goddelijk in onszelf. Natuurlijk hebben de grote denkers en mistici uit het verleden ons hier al de weg gewezen.
Jouw artikel roept ook op om dat te doen en heeft zijn uitwerking niet gemist.

Persoonlijk is God voor mij geen concreet begrip. Wel weet ik dat er een scheppende kracht is, die er al was voor al het geschapenen. In de Joodse traditie werd God uit eerbied niet met name genoemd , omdat Hij/Haar te kort mee zou worden gedaan.
Ze duidde God aan met JHWH ( Ik Die ben) of Adonai.

In de Christelijke esotherische traditie is God in ons aanwezig en is het de bedoeling dat de ziel door deze duale werkelijkheid ( de wereld van goed en kwaad) heem moet omde lessen te leren om te kunnen groeien. Ik ben het met je eens dat wij bij iedere incarnatie ervoor kiezen welke aspecten wij nog moeten uitwerken. Op ons ons pad kunnen wij ons gesteund weten door de spirituele werkelijkheid waarvan wij niet zijn afgesloten Ik ben van mening dat in deze tijdspanne het erop aankomt, dat wij onze afkomst bewust worden en vertrouwen houden dat alles wat is naar een hogere dimensie wordt gebracht. Ons handelen is daarin van grote betekenis, maat het grote werk ligt toch in de hand van God en alle engelen en andere hemelwezens, Groeten, John

29 12 2008
Bert-Jan van der Mieden

Beste John,

Een boeiende uitwisseling komt op gang. Die Jeremia was me er eentje. Ik wist het niet. Het zal weg goed gekomen zijn met hem. Ik zal het eens nalezen. Laat helder zijn dat ik, hetgeen ook uit mijn boek en andere artikelen blijkt, het er geheel mee eens ben dat het altijd op “Vertrouwen” aankomt. En dat we tot ons uiterst kunnen dienen te gaan en onze eigen verantwoordelijkheid hebben voor onszelf en voor het Geheel.

Het is zeker goed om te beseffen dat wij in staat zijn om vrij te denken over en te praten over God en over het spirituele. Ik praat er heel concreet over en hoe pittig een gesprek dan ook mag zijn, ik heb wel respect voor en Het blijft vooralsnog voor ons wel een Mysterie. Wij zijn ook slechts een deel van het Geheel.

Bedankt voor je informatieve reactie ook. Levenskunst is het toch om in Vertrouwen te doen en te laten en te vertrouwen dat alles uiteindelijk ten goede is en komt.

29 12 2008
Jolanda Simons

Dag Bert-Jan,

God is voor een OpenbaringsKunstenaar. Een Goddelijke ervaring en/of openbaring is dan ook niet met ons rationele verstand te verklaren, begrijpen of te vatten, Hier hebben wij een andere taal voor ontwikkeld nl. de poezie. Hierbij mijn bijdrage ter bezinning en een alternatieve vorm van een pittig gesprek met God. Groetjes, Jolanda Simons.

Ken je mij ? wie ken je dan ?
Weet jij mij beter dan ik ?

Ogen die door de zon heen kijken, zoekend de plek waar ik woon,
ben je – beeldspraak voor iemand die aardig is en onmetelijk ver,
die niet staat en niet valt en niet voelt, als ik, niet koud en hooghartig.

Hier is de plek waar ik woon : een stoel op het water, een raam waarlangs het opklarend weer of het vallende duister voorbij vaart.
Heb je geroepen ? hier ben ik.

Ik weet niet wat in mij is, hoeveel, hoe weinig,
ik zeg de woorden die ik geleerd heb zo goed mogelijk : liefde,
Ja, ik zal, ik wil, jij, wij, ik, mensen –
maar wat echt is, onloochenbaar en gelouterd in deze woorden, weet jij dat ?

Ik zou een woord willen spreken, ooit, dat waar en van mij is, dat draagt wie ik ben, dat het houdt, en rechtop staat als een man die mij aankijkt en zegt:
ik ben jouw zuiverste zelf, vrees niet, versta mij, ik ben.

Nooit komt het over mijn lippen.
Maar heb jij het al verstaan ?

Ben jij dan dieper stilte dan mijn verstomdheid in mij,
ben je zo zelveloos in mij aanwezig dat je het zuchten en kreunen hoort dat ik zelf niet kan en wil horen?

Hoor jij in mij geboren worden de ander die ik zou willen zijn ?

Ben jij de enige voor wiens ogen niet is verborgen mijn naaktheid ?
Kan jij het hebben, als niemand anders, dat ik geen licht heb, niet warm ben,
niet moi ben, niet veel, dat geen bron ontspringt in mijn diepte, dat ik alleen dit gezicht heb, geen ander.
Ben ik door jou, zonder schaamte, gezien, genomen, door niemand minder ?
Zou dat niet veel te veel waar zijn ?

Ken je mij ? wie ben ik dan ?
Weet jij mij beter dan ik ?

(Huub Oosterhuis)

29 12 2008
Bert-Jan van der Mieden

Bedankt Jolanda voor dit prachtige werk van Huub Oosterhuis en jouw bijdrage.
Het hervinden van wie wij zijn en wie de ander is begint bij onszelf. Behalve het woord is ons gelukkig ook bijvoorbeeld het gebaar, de ontmoeting en de muziek als taal gegeven. Indringend zoals Huub Oosterhuis een en ander verwoord. Verrassend en bijzonder om God hier omschreven te zien als OpenbaringsKunstenaar.
De reacties stemmen tot blijvend nadenken, voelen en ervaren.

13 01 2009
Jean-Paul Close

God en het Universele Meesterwerk,

Als je God noemt, Bert-Jan, dan noem in een adem duizenden jaren van menselijke geschriften, discussies, oorlogen, meningen, stromingen, gevoelens…Zelf ben ik Christelijk opgevoed en heb een lange periode niets gedaan aan mijn geloof, totdat ik terug moest keren tot het diepste van mijn wezen door een samenspel van uiterst emotionele, persoonlijke ervaringen. Sindsdien ben ik spiritueel geheel open gaan staan voor de energetische verbintenis, in mijn geval met Christus en Maria, met enorm krachtige, onbeschrijfelijke ervaringen van de overtreffende trap als resultaat.

Hierdoor ben ik mij bewust geworden van de enorme diversiteit van bronnen van energie die ons omringt en zelf put ik steeds weer uit aansluitpunten die ik zelf heb gevonden in de natuur (ik heb wat met oude bomen, waterpartijen en berglandschappen) en een oud Mariakapelletje bij mij in de buurt. Ik ben mij bewust geworden van de nietigheid van de mensheid en de wijsheid die ons omringt en die voor het oprapen ligt. Enige tijd geleden organiseerde ik in dierenpark Emmen de seminar “Beestachtig Leiderschap” en inspireerde met een aantal collega’s midden tussen de dieren en planten over de vele vormen van vreedzaam, non conflictief leiderschap die zichtbaar zijn ….in onze achtertuin (Vlinders, onkruid, de hond, de kat, enz).

Door ons open te stellen voor de kleine en grote zichtbare krachten en wijsheid, die voor onze neus tentoongesteld staat in een goddelijke schepping, die als een open boek voor ons staat uitgestald, gratis en voor niet, staan alle geheimen van het leven vrij tot onze beschikking. Wij zijn gezegend met het intellectuele vermogen van de nieuwsgierige interpretatie maar proberen die maar al te vaak te beperken tot de zelfzuchtigheid van de beheersing en het overwicht. Als wij ons volledig durven overgeven aan de Wijsheid die ons omringt dan openen onze ogen voor het Universele Meesterwerk dat alle antwoorden heeft op onze vragen. Dat dit is geschapen door de ultieme Perfectie staat dan buiten kijf. Dit noemen wij God, ongeacht religieuze stromingen, en is onze Leermeester en weg naar onze eigen volledigheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: