Overheidsdienaren, krijtstreepcriminaliteit, wietkwekerijen en andere creamiliteit

24 11 2008

Als we nu eens alle criminaliteit legaliseren en niets meer een misdaad noemen, dan scheelt dat wellicht een hoop ambtenaren. Krijgen we dan de ideale, waarachtige samenleving met christelijke waarden en normen? Ik denk het niet. Jarenlang zijn softdrugs gedoogd en gelegaliseerd. Met alle schadelijke gevolgen van dien. Zogenaamd om controle te krijgen op en erger te voorkomen. Burgemeesters willen nu hetzelfde met wietkwekerijen. Ik ben ooit de psychiatrie uitgestapt o.a. vanwege het feit dat ik nog net geen softdrugs hoefde te gebruiken, maar wel met de cliënt een wandelingetje moest maken, terwijl die een jointje mocht roken. Wij lieten ze op de gesloten afdeling afkicken en probeerden ervoor te zorgen, dat ze clean weer in de maatschappij konden functioneren. Moeizaam genoeg, maar beter dan slappe heelmeesters die ze van de regen in de drup hielpen/helpen!

Wanneer volgt het legaliseren van wapenbezit? Wanneer wordt het eerste “sloopmaarstadion” gebouwd en opent minister Hirsch Ballin de eerste “inbraakwijk”? Dan kunnen we immers elders gerust zijn? Wanneer houdt justitie op met daders, die terecht ook hun rechten hebben, volstrekt overdadig te beschermen en slachtoffers van misdrijven in de kou te laten staan met de fysieke, materiële en psychische schade? Wanneer nemen gezagsdragers hun verantwoordelijkheid, in plaats van met drogredenaties het niet durven en willen nemen van hun verantwoordelijkheid te verhullen?! Wanneer maakt slapheid plaats voor krachtig beleid?
Wanneer stopt het, o.a. door vormfouten, vrijuit gaan van criminelen en de miljoenen belastinggeld verslindende blunders van het Openbaar Ministerie? Wanneer stopt het oneigenlijke creatief omgaan met legaliseren van criminaliteit; de overheidscreamiliteit? Wanneer stoppen de burgers met hun heil te zoeken in personen die de politiek verzieken met demagogische, populistische volksverlakkerij en egotripperij ten koste van ons belastinggeld?

Ver-antwoorden

Het bovenstaande stopt als we bij zinnen komen. Bovenstaande kritiek gaat niet voorbij aan de serieuze pogingen vanuit de overheid om de criminaliteit te bestrijden en ook niet aan de complexiteit van de diverse vraagstukken waarvoor zij zich geplaatst ziet. Het gaat ook niet voorbij aan de frustraties van de burgers, die hun geloof in de overheid en politici zijn kwijtgeraakt. Ik wil alleen waarschuwen voor de heilloze weg van korte termijnmaatregelen en een appèl doen op de menselijke en functionele verantwoordelijkheid.

En herinneren aan de Oorspronkelijke, Menselijke waarden en normen gebaseerd op Waarheid, Liefde en respect, innerlijke Kracht, Zuiverheid en Wijsheid. Die handelen op basis van het Doel van de schepping en de zin – en betekenis van ons bestaan. Ook die van de criminele medemens!

Mensen en functionarissen van goeden wille geven de moed nooit op, omdat zij van binnenuit weten en werken. En moed tonen, door tegen de vervuilende stroom in te gaan. Vraagstukken vragen om ver-antwoord-elijkheid. Wanneer we die nemen, gloort er licht. Dat verspreidt, vermenigvuldigt en vermeerdert zich, hoe langzaam wellicht ook. Achter de zon komt niet weer een wolk, maar achter de wolken komt altijd weer de zon. Vergader daar eens over en over de waarden en normen waaraan ik bovenstaand herinner!

Advertisements

Acties

Information

One response

26 11 2008
Robert Oosthout

Bert,

Datgene, wat me raakte in je betoog, was het woord verantwoordelijkheid. We doen allemaal zo significant de hele dag over van alles en iedereen, dat we niet door hebben dat verantwoordeijkheid een keuze is, een statement.

Bijgaand het volgende citaat:

“VERANTWOORDELIJKHEID

Verantwoordelijkheid begint met te zeggen dat jij de oorzaak bent in het gebeuren.

Verantwoordelijkheid is gaan last, fout, lof, blaam, verdienste, schaamte of schuld. Er is geen afweging van goed of fout, juist of niet juist. Er is simpelweg datwater is, en datgene waar je voor staat.

Verantwoordelijk zijn begint metde bereiheid met een situatie omte gaan vanuit het gezichtspunt dat jij degene bent die veroorzaakt wat je doet, wat je hebt en wie je bent. Dat is niet de waarheid. Het is ene standount, een plaats om te staan.

Niemand kan je verantwoordelijk maken en je kunt ook geen verantwoordelijkheid opleggen aan iemand. Het is een gunst die je aan jezelf geeft, een machtig makende context waardoor je iets te zeggen hebt in het leven.”

(c) 1995 Landmark Education

Einde citaat.

Veel inspiratie en wijsheid toegewenst.

Robert Oosthout.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: