De zin van het lijden

25 07 2008

Gisteravond vernam ik het bericht dat een moeder, op de top van een berg staande, haar man, twee dochters en een zoon, in de leeftijd van 16 tot 23 jaar, tijdens hun afdaling naar beneden zag storten. Ik werd er vanmorgen mee wakker en tijdens de ontbijtbijeenkomst van BNI kwam het ter sprake. Wat gebeurt hier?

Bij mij leidt dit ertoe dat ik me opnieuw afvraag wat de zin van het lijden is. In mijn boek heb ik het over het lijden en hoe mensen daarmee omgaan en kunnen gaan. Degenen die het gelezen hebben, weten dat ik mezelf regelmatig daar vragen over stel. In de eerste plaats is er het mededogen met de vrouw die in een keer haar hele gezin kwijt is; haar partner en kinderen. En mededogen met de andere nabestaanden van de slachtoffers. Ik denk vervolgens aan de impact die dit zal hebben op de leef-, woon- en werkomgeving van de betrokkenen. En, door de vermelding via vele media, in de samenleving. Er zal nog veel en lang over gepraat en geschreven worden.

Het lijden van deze vrouw zal intens zijn en het enige dat haar nu helpt is heel veel zorg, liefde en concrete hulp en medeleven. En die zal zij ongetwijfeld ook krijgen. Ook degenen die haar niet kennen en verder van haar, de slachtoffers en de nabestaanden af staan – zoals ikzelf en vele anderen – kunnen, al is het alleen met goede gedachten, hen bijstaan. Dat lijkt weinig, maar ik geloof wel dat het helpt. Het opsteken van een kaars, een gebed, het muziekspel voor, en andere uitingsmogelijkheden, kan betrokkenen bemoedigen, ondersteunen en kracht geven.

Of het lijden zin heeft is een vraag die mij mijn hele leven heeft bezig gehouden. Ik kan zelf niet meer tot een ontkenning komen. In het leven worden we niet beschermd tegen het leed, maar ik heb ervaren en ervaar dat het leven ons wel draagt. Ook en juist in het lijden. Dat doet aan het lijden en de intensiteit daarvan niets af, maar het scheelt wel alles in acceptatie en ermee kunnen omgaan, als je van binnen weet dat het zin en een bedoeling heeft. Ook al ken je die niet. Dit is mijn persoonlijke ervaring en levensovertuiging.

Ik word in mijn werk veelvuldig geconfronteerd met het lijden van anderen. Het is onmenselijk, en misdadig zelfs, om de ander die diep lijdt voor te houden dat het een bedoeling heeft. Dat kunnen en mogen wij niet bepalen voor een ander. Het kan wel gebeuren dat zich een moment voordoet, dat je met de ander over het en diens lijden – en een eventuele zin en bedoeling daarvan – kunt praten. Dat kan betrokkene helpen om het een plek te geven. En het kan zijn dat de ander zelf tot de conclusie komt dat het zinvol was of is. Maar het is altijd en uitsluitend de betrokkene zelf die bepaalt, of en tot welke conclusie en levensovertuiging hij/zij komt. Daar gaat niemand anders over. Onze waarden en normen en levensvisie is onze eigen vrije keuze. Waarbij uiteraard de afspraak in een samenleving geldt, dat die een ander niet mogen schaden. Wat dat betreft – en ook ten aanzien van het vrijlaten van de ander in denken en geloofsovertuiging – hebben heel wat mensen en groeperingen nog heel wat huiswerk.

Dit soort gebeurtenissen kan je ook confronteren met je eigen problemen, levensvragen en lijden. Dat gebeurde bij mij vanmorgen en dat is dan de zin voor mij en wellicht ook voor jou en/of anderen. Ook dat doet aan het verschrikkelijke voor de direct betrokkenen niets af, maar het is wel een gegeven. Mijn ervaringen in leven, wonen en werken hebben mij doen besluiten om in mijn boek erover te schrijven. Ze zeggen wel eens dat een auteur voor zichzelf schrijft. Dat is waar denk ik. Maar ik ben wel blij dat het ook anderen helpt. Zoals ik ook geholpen ben en word door boeken die ik lees.

In dit weblog zal ik het nog wel vaker hebben over het lijden en over zingeving en andere levensvragen. Het was goed om vandaag over dit gebeuren met anderen te spreken. En het doet mij zelf goed om erover te schrijven. Ik hoop dat het voor jou als lezer een bijdrage mag zijn aan jouw levensproces en bewustwording. Doel van dit weblog is om te komen tot een toename van de individuele en collectieve bewustwording, door met elkaar gevoelens, gedachten, belevenissen en ervaringen te delen. Daarom: Wie wil delen over het bovenstaande, laat die dat s.v.p. doen.

Advertisements

Acties

Information

6 responses

22 04 2010
Berthold Zenner

Ik ben ook al lang naar de zin van het lijden aan het zoeken.
1) Ik stel wel vast dat bij een ramp, ziekte, dood en lijden mensen ter hulp snellen, in actie schieten, het beste van zichzelf geven om de getroffenen te helpen. In die zin geeft lijden ons een “kans” om Goed te zijn voor de lijdenden.
2) Ook zie ik dat mensen die lijden of geleden hebben vaak een soort Mildheid over zich krijgen ten aanzien van anderen die (een herkenbaar?) lijden meemaken of meegemaakt hebben.
– In het lijden liggen volgens mij dus kansen om Empathisch te worden en kansen om Goed te doen. Er zijn wat mij betreft daarbij maar weinig mensen die nooit op die kansen ingaan.

22 04 2010
Bert-Jan van der Mieden

Bedankt voor deze mooie reactie. Is zeker waar.

25 11 2013
Tineke de Lignie

Lijden heeft geen zin, langs de zijlijn van degene die lijdt mooie zinnen opschrijven, het is zinloos, eveneens als de discussie erover. Laten we gewoon stil zijn, er over zwijgen. Men kan wel het lijden accepteren als een gegeven en hier zo goed mogelijk mee omgaan zonder er ook maar aan te denken dat het ook zin zou hebben.

25 11 2013
Bert-Jan van der Mieden

Beste Tineke, ik respecteer uiteraard je mening, maar gelukkig zijn er vele mensen voor wie het lijden wel zin en betekenis heeft (gehad). Dat is uiteraard een individuele ervaring en/of individueel weten. Er zijn velen die zinnige zinnen hebben opgeschreven, waardoor het lijden van anderen verzacht is en wordt. Het een plek geven van lijden begint met acceptatie en het is levenskunst om er zo goed mogelijk mee om te gaan. Zowel met eigen lijden als met dat van de ander. Velen doen dat ook, zonder na te denken over de zin van het lijden, of zonder daar een bevredigend antwoord op te hebben. Het is bewonderenswaardig hoe mensen met lijden om kunnen gaan terwijl zij dat als zinloos en zelfs als wreedheid ervaren. Dat maakt het lijden extra zwaar.

25 11 2013
ZENNER Berthold

Beste,
Toen ik als jonge gast op ziekenbezoek was bij een blinde man die aan kanker leed en zich hardop afvroeg wat de zin van het lijden was moest ik toen het antwoord schuldig blijven.
Het heeft mij wel aan het denken gezet en mij nooit meer losgelaten. Uiteindelijk heb ik voor mijzelf besloten dat lijden geen zin heeft tenzij “men” er zélf een zin aan geeft.
Ik heb mij bij wijlen zelfs afgevraagd of een leven ZONDER lijden -zonder pijn, honger, dorst, kou, hitte, dood, verdriet, ziekte, … – uberhaupt w e l zin zou hebben omdat wij hier dan eigenlijk doelloos zouden ronddolen en al onze daden overbodig zouden zijn. Je hoeft je niet te kleden want je kan geen kou lijden. Je hoeft niet te eten of te drinken want je kan geen honger of dorst lijden. Je kan niet ziek worden of zelfs niet dood gaan. Wat doe je dan nog? Je hoeft zelfs niet voor je kinderen of je familie te zorgen want ook voor hen is er geen lijden.
Het lijden aanvaarden lijkt mij de enige uitweg. Echter, dit krijg je maar moeilijk verkocht aan iemand die echt wel lijdt.
Het lijden maakt het wel mogelijk om liefdevol naar de andere toe te treden en zijn lijden te proberen verzachten. De zin van het lijden is dan uiteindelijk Liefde. Liefde voor de kinderen, liefde voor de partner, liefde voor de ouders, voor de mensen, de dieren, voor alles wat ons omringt…

van harte
Berthold

20 04 2014
Anoniem

Lijden kan voor verdieping zorgen, maar ik ken niemand die op er op zit te wachten en er bewust v oor ziu kiezen om te lijden. Is het daarom dat het ons overkomt? Eens zal het ons duidelijk worden, tot dan moeten we het ondergaan en hopen dat het ons uiteindelijk iets brengt. Het blijft moeilijk.
Nelleke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: